مقدمه
روغنهای صنعتی نقش بسیار مهمی در حفظ عملکرد مناسب و افزایش طول عمر ماشین آلات و تجهیزات صنعتی دارند. این روغنها با کاهش اصطکاک، کنترل دما و جلوگیری از فرسایش قطعات، به بهبود کارایی دستگاهها کمک میکنند. یکی از مهمترین ویژگیهایی که در انتخاب روغن باید در نظر گرفته شود، ویسکوزیته یا همان گرانروی است که تاثیر زیادی بر عملکرد روانکار دارد. در این مقاله، با تمرکز بر طبقهبندی روغن های صنعتی، به معرفی و بررسی استانداردهای بین المللی برای انواع روغنهای صنعتی پرداخته میشود. همچنین، به ویژگیهای خاص روغنهای دنده صنعتی و روغن مناسب برای کمپرسورها اشاره میکنیم. آشنایی با این طبقه بندیها به انتخاب بهتر و دقیقتر روغن متناسب با نیاز هر دستگاه کمک میکند.

ویسکوزیته روغن صنعتی و نقش آن در طبقه بندی روغنهای صنعتی
یکی از عوامل بسیار مهم و تعیین کننده در انتخاب و طبقه بندی روغنهای صنعتی، ویسکوزیته روغن صنعتی است. ویسکوزیته به معنای مقاومت داخلی سیال در برابر جریان یافتن بوده و مستقیماً بر عملکرد روانکاری، کاهش اصطکاک و حفاظت از قطعات تأثیر میگذارد. روغنی با ویسکوزیته بالا دارای ساختاری غلیظتر است و با سرعت کمتری حرکت میکند، در حالی که روغن با ویسکوزیته پایین، روانتر و رقیقتر میباشد.
انتخاب صحیح ویسکوزیته، نقش کلیدی در عملکرد بهینه ماشین آلات دارد. چنانچه ویسکوزیته بیش از حد پایین باشد، لایه محافظ کافی بین سطوح متحرک تشکیل نمیشود و احتمال سایش و آسیب افزایش مییابد. در مقابل، ویسکوزیته بسیار بالا نیز باعث اختلال در گردش روانکار، افزایش مصرف انرژی و بالا رفتن دمای سیستم خواهد شد.
برای مشخص کردن اینکه روغن چقدر غلیظ یا روان باشد، از یک استاندارد جهانی به نام ISO VG استفاده میشود. این استاندارد مقدار ویسکوزیته روغن را در دمای ۴۰ درجه سلسیوس و با واحدی به نام cSt اندازه گیری میکند. به کمک این عدد میتوان راحتتر تصمیم گرفت که چه روغنی برای یک دستگاه مناسبتر است.
علاوه بر این، چیزی به نام شاخص ویسکوزیته (VI) هم وجود دارد که نشان میدهد ویسکوزیته روغن در دماهای مختلف چقدر تغییر میکند. روغنهایی که VI بالایی دارند، وقتی دمای محیط یا دستگاه کم و زیاد میشود، ویسکوزیته آنها خیلی تغییر نمیکند. یعنی در سرما و گرما عملکردی ثابت و مطمئن دارند.

طبقهبندی ویسکوزیته روغنهای صنعتی بر اساس استاندارد ISO VG
در طبقه بندی روغنهای صنعتی، یکی از مهمترین عوامل، ویسکوزیته روغن صنعتی است؛ یعنی میزان روان بودن یا غلظت روغن. این ویژگی تاثیر مستقیمی بر نحوه عملکرد روانکار در تجهیزات مختلف دارد. استاندارد بینالمللی ISO VG، روغنها را بر اساس سرعت جریان آنها در دمای ۴۰ درجه سانتی گراد، از ویسکوزیتههای بسیار پایین تا بسیار بالا (حدود ۲ تا ۱۵۰۰ سانتیاستوک) دسته بندی میکند. روغنهایی با ویسکوزیته پایینتر (مانند ISO VG 32 تا 68)، روانتر هستند و برای تجهیزاتی با سرعت بالا یا دمای کاری پایین مناسباند. این نوع روغنها گزینه خوبی برای سیستمهای هیدرولیک سبک یا روغن صنعتی مناسب کمپرسور محسوب میشوند.
در مقابل، روغنهای با ویسکوزیته بالاتر (ISO VG 150 و بالاتر) غلیظ تر هستند و برای شرایط سختتر، فشارهای بالا و بار سنگین کاربرد دارند. این دسته روانکارها مطابق با استاندارد روغن دنده صنعتی، در گیربکسها، چرخ دندهها و تجهیزات صنعتی سنگین مورد استفاده قرار میگیرند. استفاده درست از این طبقه بندی روغنهای صنعتی کمک میکند تا با توجه به شرایط کاری، نوع دستگاه و دمای محیط، مناسبترین روغن انتخاب شود و عملکرد تجهیزات بهینه بماند.

استانداردهای مهم روغنهای دنده صنعتی چیست؟
انتخاب روغن دنده صنعتی مناسب یکی از بخشهای مهم در طبقه بندی روغن های صنعتی است، زیرا روغن دنده باید فشار، اصطکاک و دمای بالا را تحمل کند تا از آسیب به چرخ دندهها جلوگیری شود. دو استاندارد اصلی و معتبر جهانی در این زمینه وجود دارد که راهنمای انتخاب بهترین روغنها هستند.
استاندارد AGMA (انجمن تولیدکنندگان دنده آمریکا) روغنها را بر اساس میزان ویسکوزیته و مقاومت در برابر فشار و سایش دسته بندی میکند. این طبقه بندی از شماره 1 تا 8A متغیر است و هر عدد نشان دهنده گرانروی و قدرت محافظت روغن میباشد. برای مثال، روغن AGMA 4 تقریباً برابر با ویسکوزیته ISO VG 150 است که برای تجهیزات سنگین مناسبتر به نظر میرسد.
استاندارد دوم، API (موسسه نفت آمریکا)، روغنهای دنده را به دو گروه اصلی GL-4 و GL-5 تقسیم میکند. روغنهای GL-4 برای دندههای با فشار متوسط و روغنهای GL-5 برای دندههایی که تحت فشار و بار سنگین هستند، توصیه میشوند. این استاندارد همچنین مقاومت روغنها در برابر اکسیداسیون، خوردگی و سایش را تعیین میکند. نکات کلیدی در استانداردهای روغن دنده صنعتی:
- AGMA روغنها را بر اساس گرانروی و مقاومت در برابر فشار رتبهبندی میکند (1 تا 8A).
- روغن AGMA 4 تقریباً معادل ویسکوزیته ISO VG 150 است.
- API روغنها را به دو دسته GL-4 (فشار متوسط) و GL-5 (فشار بالا) تقسیم میکند.
- مقاومت در برابر اکسیداسیون، خوردگی و سایش در استاندارد API مورد بررسی قرار میگیرد.
- انتخاب درست روغن مطابق این استانداردها باعث افزایش عمر تجهیزات و کاهش هزینههای نگهداری میشود.
با توجه به این استانداردها و ویسکوزیته روغن صنعتی مناسب، میتوان روغنهای مختلف مانند روغن صنعتی مناسب کمپرسور و روغن دنده استاندارد را به درستی انتخاب کرد و عملکرد بهینه تجهیزات را تضمین نمود.

ویژگیهای روغن صنعتی مناسب کمپرسور
در فرآیند طبقه بندی روغنهای صنعتی، انتخاب روغن صنعتی مناسب کمپرسور اهمیت بالایی دارد. کمپرسورها به دلیل عملکرد در شرایط سخت دمایی و فشاری، نیاز به روغنی دارند که فراتر از روان کاری ساده عمل کند. در این میان، ویسکوزیته روغن صنعتی و سایر ویژگیهای فنی، نقشی کلیدی در عملکرد مطمئن کمپرسور ایفا میکنند. روغن مناسب برای کمپرسورها باید ویژگیهای زیر را داشته باشد:
- ویسکوزیتهای متناسب با دمای کاری داشته باشد تا در دماهای بالا روان باقی بماند و در دماهای پایین نیز وظیفه روانکاری را به خوبی انجام دهد.
- شاخص ویسکوزیته بالایی ارائه دهد تا در برابر تغییرات دمایی، پایداری عملکرد خود را حفظ کند.
- در برابر اکسیداسیون و تخریب حرارتی مقاومت نشان دهد تا خواص شیمیایی روغن در دماهای بالا حفظ شود.
- از قطعات داخلی کمپرسور در برابر سایش و زنگزدگی محافظت کند تا طول عمر دستگاه افزایش یابد.
- هوا و رطوبت را به سرعت از خود جدا کند تا از تشکیل کف و خوردگی جلوگیری شود.
یکی از منابع معتبر در استاندارد روغن دنده صنعتی و روانکارهای کمپرسور، استاندارد ISO 6743 است. این استاندارد انواع کمپرسورها شامل پیستونی، اسکرو و سانتریفیوژ را پوشش میدهد و راهنمایی دقیق برای انتخاب روغن مناسب فراهم میکند. با رعایت این معیارها در انتخاب روغن، میتوان از عملکرد پایدار و طول عمر بیشتر تجهیزات اطمینان حاصل کرد.

نکات پیشرفته در انتخاب و نگهداری روغنهای صنعتی
در فرآیند طبقه بندی روغنهای صنعتی، تمرکز بر ویسکوزیته روغن صنعتی کافی نیست. انتخاب روانکار مناسب نیازمند بررسی دقیقتر عواملی مانند نوع افزودنیها، نقطه اشتعال، نقطه ریزش، پایداری حرارتی و رفتار ویسکوزیته در دماهای مختلف است. روغنهای چند درجهای (Multi-grade) که در بازههای دمایی گسترده عملکرد یکنواختی دارند، گزینه ای ایده آل برای کاربردهای حساس هستند. نگهداری اصولی نیز به اندازه انتخاب صحیح روغن اهمیت دارد. پایش منظم وضعیت روغن، نمونه برداری و انجام آزمونهای کیفی، همراه با تعویض دورهای طبق توصیه سازنده تجهیزات، از آسیبهای جدی و هزینههای نگهداری سنگین جلوگیری میکند. افزودنیهای ضد سایش، ضد اکسیداسیون، ضد زنگ و ضد کف، نقش کلیدی در افزایش دوام روغن و محافظت از اجزای داخلی ایفا میکنند.